"De Florentijnse Verhandeling over Homerus en Hesiodus, hun afkomst en hun concurrentie" is een van Nietzsches vroege filologische werken, voordat hij zich volledig op de filosofie richtte. 'Das florentinische Tractat über Homer und Hesiod' is een academisch commentaar op de Florentijnse Verhandeling (Βιβλιοθήκη της Φλωρεντίας), waarvan de oorspronkelijke auteur onbekend is. Dit werk van Nietzsche werd het jaar daarop ook in het Latijn in plaats van het Duits gedrukt, onder de titel "Certamen quod dicitur Homeri et Hesiodi". Het originele manuscript, dat Nietzsche analyseert en becommentarieert, is een verhaal over het leven van Homerus en Hesiodus samen, geschreven rond een verslag van een wedstrijd tussen hen, die naar verluidt plaatsvond in Chalcis, waar zij hun beste poëzie presenteerden. Hesiodus wordt uitgeroepen tot winnaar van deze wedstrijd tussen dichters en filosofen. De menigte zou Homerus hebben bevoordeeld. De geselecteerde passages uit het manuscript tonen Homerus als de dichter van de oorlog, Hesiodus als de dichter van de vrede. Het verhaal is bekend bij Varro en latere schrijvers en wordt genegeerd in de beroemde Levens van Homerus. De verhandeling dateert uit de Antonijnse periode, maar veel ervan is letterlijk overgenomen uit een eerdere bron die verloren is gegaan in de tijd.