Ewolucja zamków samoligaturujących wynikala z chęci zmniejszenia tarcia, skrócenia czasu leczenia oraz poprawy komfortu pacjenta i higieny jamy ustnej. Odchodząc od tradycyjnych ligatur, zamki te zmienily filozofię leczenia ortodontycznego, kladąc nacisk na stosowanie lekkich, ciąglych sil w celu uzyskania bardziej efektywnego przesuwania zębów. Ten znaczący postęp ma na celu zwiększenie skuteczności i komfortu leczenia ortodontycznego przy jednoczesnym zmniejszeniu tarcia. Ważne punkty zwrotne w rozwoju: Początkowe pomysly (lata 30. - 70. XX wieku): Pierwszy samoligaturujący zamek ortodontyczny, Russell Lock, uzyskal patent w 1935 roku. Te wczesne projekty nie odniosly dużego sukcesu komercyjnego i często byly skomplikowane. Zamek Edgelok, który jako pierwszy zyskal pewną popularnośc komercyjną, udoskonalil tę koncepcję w latach 70. Systemy aktywne a pasywne: Nowoczesną ewolucję można podzielic na dwie glówne kategorie.