Prawdą jest, że nie istnieje globalna teoria edukacji na odleglośc, podobnie jak nie istnieje teoria edukacji bezpośredniej. Brak ten nie przeszkadza jednak w istnieniu szeregu konstruktów teoretycznych i modeli związanych z praktyką edukacji na odleglośc, które, choc nie mogą byc ekstrapolowane na dowolną sytuację, pelnią rolę narzędzi i proponują sposoby zrozumienia konkretnych aspektów nauczania i uczenia się w tej modalności. Niniejsza książka przedstawia przedstawicieli glównych klasycznych podejśc teoretycznych, opracowanych między późnymi latami sześcdziesiątymi a siedemdziesiątymi XX wieku, które można podzielic na trzy kategorie: (1) teoria industrializacji; (2) teorie autonomii i niezależności oraz (3) teorie interakcji i komunikacji. Autor poświęca rozdzial każdej z tych grup, starając się przeanalizowac ich podstawy i implikacje dla edukacji na odleglośc.