Pojęcie języka jako systemu jest osiągnięciem najnowszych czasów, którego podstawy polożyl F. de Saussure. W badaniach teoretyczno-lingwistycznej szkoly z Woroneża rozwija się podejście polowe do systemu języka i sformulowano koncepcję jedności leksyki i frazeologii w skladzie systemu leksykalnego, co pozwala mówic o jednolitym systemie leksykalno-frazeologicznym języka, w którym reprezentowane są grupy leksyki różnego typu. W pracy wykorzystano metodę opisową, metody opisu sememowego i semowego, metodę uogólniania definicji slownikowych, metody psycholingwistyczne, metodę analizy komunikacyjno-semantycznej. Badane są leksemy i sememy zapisane w slownikach języka rosyjskiego, począwszy od slownika W.I. Dala. Zawiera on jednostki badanego pola, oznaczone jako "przestarzale", co pozwala na nieco glębsze zbadanie skladu pola i tendencji jego rozwoju w XIX wieku. Niektóre z tych przestarzalych jednostek i znaczeń występują w powieściach historycznych. W pracy odnotowano i opisano zmiany w skladzie jednostek pola i znaczeniach tych jednostek na przestrzeni ostatnich dwóch stuleci.