"Descartes wordt terecht beschouwd als de vader van de moderne filosofie" -
Schopenhauer
Een nieuwe 2024 vertaling rechtstreeks uit de originele manuscripten in het Engels van Descartes' beroemde werk "Abstract of Music" (Compendium musicæ) uit 1619. Deze editie bevat een nieuwe inleiding en nawoord van de vertaler, evenals een tijdlijn van Descartes' leven en samenvattingen van elk van zijn werken. Descartes schreef deze verhandeling in 1618, tijdens zijn verblijf in Breda, toen hij nog maar 22 jaar oud was. Het werd pas na zijn dood gedrukt. Het bespreekt de relatie tussen muziek en wiskunde en hoe muziek begrepen kan worden door middel van wiskundige principes. Dit werk beïnvloedde latere discussies over de wiskundige grondslagen van muziek. De tekst legt uit dat muziek het vermogen heeft om verschillende passies op te wekken door variaties in tijd, intensiteit en de rangschikking van klanken te gebruiken. Muziek kan gevoelens van verdriet, vreugde of angst oproepen en deze emotionele effecten worden toegeschreven aan harmonie, ritme en proportie in de compositie van klanken. Hier worden de "belangrijkste eigenschappen van geluid", zoals toonhoogte (hoog of laag) en duur (tijd), geanalyseerd om te laten zien hoe ze de emotionele reactie van de luisteraar beïnvloeden. Hij legt het belang uit van proportie, symmetrie en variatie bij het creëren van aangename geluiden. Descartes verkent ook concepten als consonantie, dissonantie en de verdeling van klanken in intervallen (octaven, kwinten en tertsen) en benadrukt de wiskundige relaties die de basis vormen van harmonie. Tot slot gaat de tekst in op hoe de structuur van muziek, in het bijzonder de maat en het ritme, kan leiden tot lichamelijke reacties zoals dans, wat de diepe connectie tussen muziek en de menselijke ervaring van emotie illustreert - muziek terugbrengend naar zijn beroemde lichaam-ziel dualiteit en een ontluikende fenomenologie.